مدیریت پسمانده های بیمارستانی
طبقه بندی WHO در مورد مواد زائد مراکز بهداشتی و درمانی و بیمارستانی، زائدات عمومی و زائدات بیمارستانی است. همچنین در یک دسته بندی دیگر می توان انواع زباله ها را بر اساس منبع تولید شامل مواد زائد ویژه بیمارستانی، مواد زائد آشپزخانه و شبه خانگی تفکیک نمود. تقسیم بندی انواع زباله در انستیتو کانسر به صورت پایلوت و به صورتی وسیع طی سالهای 1385 تا 1387 اجرا شد ولی متاسفانه بخاطر مشکلات عدیده از جمله کمبود بودجه با شکست مواجه شد.
لزوم طبقه بندی و جداسازی زباله های بیمارستانی: از بعد بهداشتی، زیست محیطی، اقتصادی و تکنیکی برای بالا بردن سطح سلامت جامعه و جلوگیری از انتقال عفونت های بیمارستانی است. افزایش سطح سلامت جامعه به آگاهی بیشتر افراد جامعه و پیگیری در محیط زندگی برمیگردد.لزوم جداسازی زباله های بیمارستانی از سایر زباله مهمترین است. اگر زباله های بیمارستانی که عفونی تلقی می شوند از سایر زباله های عمومی مجزا نشده و بطور مجزا دفع نگردد هم جامعه دچار مخاطرات عفونی می شود و سرمایه ای به طلای کثیف از برگشت هزینه ها حذف خواهد شد.
نتیجه گیری: در نگاه کلی در نتایج بدست آمده معضلات زیر در مدیریت زباله های بیمارستانی شناسایی شده است:
الف- در ساختار فعلی نهاد های مسئول در مدیریت زباله های بیمارستانی، نقش ها و مسئولیت ها شفاف نبوده و هیچ نهادی کنترل کلی مدیریت زباله بیمارستانی انجام نمی دهد. عدم وجود سیستم مدیریتی یکپارچه باعث فقدان اولویت های مدیریتی، عدم وجود راهنمایی های اجرایی و کاهش کارایی گردیده است.
ب- دستورالعمل ها و آیین نامه های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در خصوص مدیریت زباله های بیمارستانی در تمام واحد های مورد بررسی بکار برده می شود و تلاش های زیادی توسط وزارت بهداشت، دانشگاه های مسئول بر نظارت بیمارستان ها و شهرداری برای آموزش کارکنان بیمارستان ها صورت گرفته است. با این وجوذ آموزش ها عموماً منحصر به مسئولین خدمات بیمارستان ها بوده و پرسنل خدمات با فقدان آموزش مناسب روبرو هستند. از سوی دیگر بدلیل حمل و دفع نهایی زباله ها بصورت مخلوط توسط شهرداری، کارکنان انگیزه لازم را جهت جداسازی زایدات دارا نیستند.
ج- کیفیت خدمات مدیریت زباله های بیمارستانی هم از طریق تولیدکنندگان و هم از طریق متولیان خدمات تخریب می شود. بهبود سیستم موجود در شهر تهران شامل بهبود کیفیت خدمات جمع آوری و دفع و همچنین تفکیک زباله های بیمارستانی از مبدا می باشد. ولی تا زمانی که کیفیت ارائه خدمات مدیریت شهری بهبود نیافته ، بیمارستان ها تلاشی در جهت مدیریت زباله های بیمارستانی انجام نخواهند داد.
د- مشکل بیمارستان های خصوصی جهت تامین بودجه لازم برای تهیه فناوری های بی خطر سازی زایدات عملکرد آنها را در دفع زباله در بیمارستان با مشکل روبرو می سازد.
ه- در یک جمع بندی کلی فرایند مدیریت زباله های بیمارستانی در قلمرو داخل بیمارستان و در محورهای تفکیک، جمع آوری و حمل از بخش ها و ذخیره سازی موقت خوب ارزیابی می گردد. اما در محور های حمل به خارج از بیمارستان دفع نهایی زباله به دلایلی که تحت اختیار بیمارستان نمی باشد، مانند نبود تعامل مناسب میان ارگان ها مسئو در زمینه فراهم آوری امکانات و تجهیزات مناسب و تدویننشدن استانداردها و آیین نامه های اجرایی ضعیف و متوسط ارزیابی می گردد.




بدون دیدگاه